{"id":600,"date":"2016-08-03T17:45:10","date_gmt":"2016-08-03T16:45:10","guid":{"rendered":"http:\/\/willydezutter.be\/?p=600"},"modified":"2020-02-10T15:37:43","modified_gmt":"2020-02-10T14:37:43","slug":"louis-van-hollebeke-1877-1932-secretaris-van-kunstgenegen-en-secretaris-van-de-brugse-vrijmetselaarsloge-la-flandre","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/willydezutter.be\/?p=600","title":{"rendered":"Louis Van Hollebeke (1877-1932), secretaris van “Kunstgenegen” en secretaris van de Brugse vrijmetselaarsloge “La Flandre”"},"content":{"rendered":"

In 2015 vierde men de 500ste<\/sup> verjaardag van de bekende herberg “Vlissinghe” uit de Blekersstraat in Brugge. \u00a0Dit leverde al verschillende nabeschouwingen op (1). \u00a0Er kwam ook origineel materiaal over het artistiek genootschap “Kunstgenegen” boven water in de veiling (2) over volksaardewerk en archief van Achille Vande Voorde (1875-1959).<\/p>\n

Een basiswerk over caf\u00e9 Vlissinghe blijft het boek van Eduard Trips (1921-1997) uit 1986 (135 p.) en zijn beknopte gids over caf\u00e9 Vlissinghe (1990, 13 p.) (3), waar nieuwe onderzoekers konden op verder bouwen zoals bij de tentoonstelling “Caf\u00e9 Vlissinghe, de Kunst Genegen” in het Stadsarchief van Brugge in 2015 (4). \u00a0De tekst van deze publicatie is van Stefan Huygebaert die ook al in 2012 in de brochure Open Monumentendag aandacht schonk aan het kunstgenootschap “Kunstgenegen” (5). \u00a0Hij stelde daarnaast een mooie chronologie op van dit kunstgenootschap, dat gesticht werd op 11 maart 1894, in 1897 verhuisde naar het “Museetje” van Caf\u00e9 Vlissinghe en in 1914 de Groote Oorlog niet te boven kwam (6). \u00a0Gabri\u00ebl Thomas, kandidaat-notaris, was de voorzitter, vice-voorzitter was Victor De Loose en de secretaris was Louis Van Hollebeke (7). \u00a0Ze waren ook alle drie stichtende leden. \u00a0Pas in 1914 zou het secretariaat overgenomen worden door een jonger iemand, de glazenier Alfons Annys (1892-1972) (8). \u00a0Vooral oud-leerlingen van de Brugse academie stelden tentoon. “Kunstgenegen” liet zijn mededelingen voor de leden verschijnen in het liberale “Burgerwelzijn” (9). \u00a0Dit kunstgenootschap wordt vaak in de liberale bourgeois-kringen gesitueerd (10) en daaraan kan niet getwijfeld worden. \u00a0De figuur van Louis Van Hollebeke is in dit geval veelzeggend. \u00a0De kunstgroep als dusdanig komt steeds beter in beeld maar over Louis Van Hollebeke was tot nu toe weinig geweten (11).<\/p>\n

Kunstminnaar en vrijmetselaar<\/strong><\/p>\n

Hij werd geboren in Brugge op 6 november 1877 en zou in zijn stad overlijden op 55-jarige leeftijd op 8 augustus 1932. \u00a0Hij was eerst handelaar (Schaarstraat 22, Brugge), later expert-boekhouder (P. Pourbusstraat 5, Brugge). \u00a0In 1894 zien we hem als stichtend lid van “Kunstgenegen”, waar hij secretaris werd maar hij was ook lid van de kunstkring “Takjes worden Boompjes”. \u00a0In 1908 was hij penningmeester van de belangrijke tentoonstelling “Bruges, ses peintres, exposition internationale de beaux-arts” in Brugge (12). \u00a0De tentoonstellingen van “Kunstgenegen” dienden vooral ter stimulering van jongafgestudeerden van de Brugse academie, maar hier werd belangrijker werk getoond o.m. van F. Khnopff, F. Brangwyn en vele andere kunstenaars die later nog zouden carri\u00e8re maken. \u00a0De voorzitter van de tentoonstelling was de toen bekende H. Kervyn de Lettenhove (1856-1928), het jaar voordien de organisator van de Gulden Vliestentoonstelling (1907) en in 1902 de Vlaamse Primitieven (13). \u00a0De secretaris van het organisatiecomit\u00e9 noemde zichzelf Bouchout-Legendre. \u00a0Dat vergt wat uitleg. \u00a0Edmond Adolf Bouchout werd geboren in Brugge op 14.\u00a0februari\u00a01877 en was gehuwd met (de weduwe) Camilla Legendre (\u00b0 28.8.1867 – + 16.12.1909). \u00a0Op 3.9.1900 woonden zij op het adres Oude Zak 40 in Brugge (14). \u00a0Hij noemde zich toen dagbladschrijver en werkte mee aan het tijdschrift “Kunst” (15), dat trouwens ook berichtte over de geschiedenis van “Kunstgenegen” (16). \u00a0Edmond Bouchout en Louis Van Hollebeke waren beiden geboren in 1877. \u00a0Onder de naam Bouchout-Legendre gaf hij in 1905 een “Guide dans Bruges” uit, die gedrukt werd bij M. Herreboudt (17). \u00a0Na het overlijden van zijn vrouw in 1909 moet hij een carri\u00e8reswitch gemaakt hebben want in 1912 wordt hij onder de naam Bouchout-Legendre vermeld als “chef de secteur” in Tshofa (nu Republiek Congo, Oost-Kasa\u00ef) (18). \u00a0Na deze parenthesis keren we terug naar L. Van Hollebeke. \u00a0Die was in 1904 ingewijd als leerling-vrijmetselaar bij de loge La Flandre (gesticht 1881) in Brugge; de bevordering tot gezel vond plaats op 9.3.1905 en de meesterverheffing vond plaats op 2.2.1906. \u00a0Op dat ogenblik was de advocaat Auguste Van der Meersch (1845-1912) er voor de tweede maal Achtbare Meester (hierna AM, voorzitter). Het kan ook geen verwondering wekken om krijgsauditeur Maurice Renard tegen te komen bij de bruikleengevers van de kunsttentoonstelling van 1908. \u00a0Die was eveneens lid van La Flandre (hierna LF), waar hij AM zou worden in 1909-1911. \u00a0Tijdens zijn veneralaat werd op 27.10.1910 Ernest Callebout (1887-1952) ingewijd. Deze architect-beeldhouwer zal in 1911 het ontwerp maken voor de neo-Egyptische tempel die op 17.11.1912 officieel wordt ingehuldigd. \u00a0De drijvende kracht achter dit project was de nijveraar Honor\u00e9 Deswarte (1869-1926), die Maurice Renard zou opvolgen als AM (19). \u00a0In 1908, hij was toen nog geen vrijmetselaar, was Ernest Callebout deelnemer aan de kunsttentoonstelling met een drietal etsen. \u00a0Het beheersen van de graveerkunst bewees hij ook met zijn ma\u00e7onnieke gedenkpenning uit 1912 ( 20). \u00a0Louis Van Hollebeke hield niet alleen de pen vast bij Kunstgenegen maar ook bij LF. \u00a0Als eerste secretaris wordt hij vermeld op de gedenkplaat van 1912 (21) en wij vonden sporen als secretaris in de correspondentie terug tot zeker 1927 toen hij Albert Dyserynck (1872 – verongelukt 1931), voorzitter van Club Brugge, feliciteerde met zijn meesterverheffing bij LF. \u00a0Hij was dus langdurig secretaris en diende ook op post te blijven gedurende de oorlogsjaren 1914-1918. \u00a0LF telde 128 leden in 1914, in 1916 nam dit af tot 115 en in 1918 was het teruggevallen op 103. \u00a0Het kan dan ook niet verbazen dat hij zich als secretaris van Kunstgenegen in 1914 liet opvolgen door glazenier Alfons Annys (1892-1972) (22). \u00a0Hij diende zich nu te concentreren op het welbevinden van zijn broeders en vanaf 14.10.1914, de inname van de stad door de Duitsers, mocht hij de verordeningen beginnen opvolgen. \u00a0De zittingen in het logebouw werden gedurende de oorlog opgeschort omdat het Grootoosten van Belgi\u00eb (Brussel) daartoe al besloten had om te voorkomen dat Duitse officieren-vrijmetselaar zich in de loges ter zitting zouden aanbieden. \u00a0Hij moest ook instaan voor het inrichten van een noodhospitaal in het logegebouw (23).<\/p>\n

Op de gedenkplaat van 1912 komt Edouard Menier (24), directeur van de gasfabriek in Blankenberge, voor als tweede secretaris. Hij werd ingewijd bij LF op 9.2.1910 (25) en aangenomen bij de Schuttersgilde van Sint-Sebastiaan op 1.6.1914 (26) samen met L\u00e9on Doetsch (Blankenberge) eveneens lid van LF. \u00a0Louis Van Hollebeke komen we niet tegen in de schuttersgilde. \u00a0Het is ontegensprekelijk waar dat de loge LF (aanvraag constitutiebrief 27.2.1881) op 4 juni 1881 in Brugge werd opgericht als liberaal kiesplatform. \u00a0Met de gemeenteraadsverkiezingen van 25 oktober 1881 in zicht leek het ogenblik gekomen om de liberale banden in de loge nauwer aan te halen. \u00a0In volle kiesstrijd en in volle schoolstrijd is LF ontstaan als reactie op het ultramontaans katholicisme. \u00a0Toch heeft de ma\u00e7onnieke mobilisering niet mogen baten: de gemeenteraadsverkiezingen liepen op een nederlaag uit, idem de daarop volgende parlementsverkiezingen van 1884. De uitslag van 11 juni 1884 verzekerde dan ook een homogeen katholieke meerderheid die het land gedurende 30 jaar zou domineren (27). Tussen 1878 en 1898 bekleedden de liberalen geen enkele zetel in de Brugse gemeenteraad. \u00a0Er bestond een innige band tussen de “Association lib\u00e9rale” als kiesvereniging en de loge LF. \u00a0Tussen 1893 en 1914 waren van de 34 bestuursleden van de “Association lib\u00e9rale” er 14 lid van LF, onder wie Louis Van Hollebeke. \u00a0Er zijn zelfs tijden geweest dat ze in het bestuur een overwicht bezaten. \u00a0Men kan gerust stellen dat LF volledig tot de liberale zuil behoorde en dat tot de komst van Achiel Van Acker (1898-1975) die als eerste socialist op 29.1.1929 bij LF werd ingewijd (28). \u00a0Hij was toen al gemeenteraadslid (1926) en volksvertegenwoordiger (1927) voor de Belgische Werklieden Partij (B.W.P.). \u00a0LF was Franstalig en het was Achiel Van Acker die in 1936 voorstelde om de loge tweetalig te maken en dat wekt zeker geen verbazing (29). \u00a0Die taalproblematiek leidde in 1937 tot een uitzwerming van een aantal leden van LF, die de Nederlandstalige loge “Simon Stevin” in Brugge oprichtten (30). \u00a0Maar hier overschrijden we de tijdslijn aangezien L. Van Hollebeke al overleden was in 1932. \u00a0Louis Van Hollebeke was ook lid van het Willemsfonds in Brugge. \u00a0Het WF was door Jan Frans Willems in 1851 opgericht ter verdediging van de Nederlandse taal (31) en kreeg zijn afdeling Brugge in 1872 onder impuls van Julius Sabbe (32). \u00a0Het Willemsfonds leverde een grote bijdrage tot de Vlaamse ontvoogdingsstrijd. \u00a0De Vlaamsgezinde advocaat Jules Boedt (1884-1964) (33), lid van LF, was van 1912- 1935 voorzitter van het Willemsfonds Brugge en van het Liberaal Vlaams Verbond (1928-1934). In 1933, na het overlijden van haar echtgenoot Louis Van Hollebeke, bleef zijn weduwe Bertha Denys lid van het Willemsfonds waar ze vermeld staat als \u201c Van Hollebeke Lod, mevr. Wed. rekenplichtige\u201d (34).<\/p>\n

Besluit<\/strong><\/p>\n

Tijdens de cruciale verbouwingswerken bij LF in 1911-1912 was het van groot belang om over een secretaris te beschikken die adequaat de correspondentie voerde en daarnaast ook nog eens expert-boekhouder van beroep was (35). \u00a0Hij was ook “bestendig secretaris” en dat is onder zulke omstandigheden niet onbelangrijk. \u00a0De samenwerking met architect Ernest Callebout, ze kenden elkaar al van de kunstexpo 1908, zal wellicht vlot verlopen zijn. \u00a0Ze waren beiden de kunst genegen. \u00a0Ernest Callebout had de hulp van Louis Van Hollebeke niet nodig om inspiratie op te doen voor de Brugse tempel in neo-Egyptische stijl (36). Die voorbeelden vond hij in de Brusselse tempels in de Peterseliestraat (1879) en de Lakensestraat (1910). \u00a0Het was natuurlijk wel een voordeel om met een kunstminnende en kundige secretaris te kunnen samenwerken. \u00a0En tegen die achtergrond zouden we het voornaamste bijna vergeten: de verschillende broeders die als mecenas dit kunstpatrimonium financierden.<\/p>\n

Noten<\/p>\n

    \n
  1. Jan De Busscher, 500 jaar herberg “Vlissinghe”, in: Brugge die Scone, 2015, p. 17-20; J. D\u2019hondt, Een “nieuwe oudste” eigenaar van Caf\u00e9 Vlissinghe, in: Brugs Ommeland, 2015, 2, p. 54-55; Brigitte Beernaert, Vlissinghe Revisited, vijfhonderd jaar herberg, in: Brugs Ommeland, 2015, 4, p. 200-224; Lieven De Visch, 500 jaar caf\u00e9 Vlissinghe. Een feestjaar rond het erfgoed van Brugges oudste herberg, in: Museumbulletin, Musea Brugge, jg. 36, 2016, 1, p. 12-16.<\/li>\n
  2. Van de Wiele Auctions, Brugge 5.3.2016. Achille Vande Voorde was lid van “Kunstgenegen”.<\/li>\n
  3. Over E. Trips, zie: Willy P. Dezutter, Eduard Trips. VWS-Cahiers, 153, 1992 en W.P. Dezutter, In memoriam Eduard Trips (1921-1997), in: Brugs Ommeland, 1998, 3, p. 174. E. Trips wist Rachel Vermeulen-Rau te overtuigen om de gastenboeken (1906-1938) van caf\u00e9 Vlissinghe, die toen in haar bezit waren, te schenken aan het Stedelijk Museum voor Volkskunde. Dat gebeurde in 1986. Rachel Rau was de weduwe van Victor Vermeulen en samen waren ze de uitbaters van Vlissinghe in 1939-1945. Hiermee werd vermeden dat ze ooit in de \u201cauctions\u201d zouden terechtkomen. In 1983 was immers het bekende schilderij \u201cTeunis en zijn wijf\u201d weggehaald in opdracht van Albert Van Damme (1899-1995), bestuurder van Interbrew. \u00a0Het keerde, ten gevolge van protest van o.m. E. Trips en de “Senaat van Vlissinghe”, terug als kleurenreproductie. \u00a0De brouwer was juridisch eigenaar van het handelsfonds en dus is al het enthousiasme rond “500 jaar Vlissinghe” uiteindelijk gratis inventariswerk.<\/li>\n
  4. Caf\u00e9 Vlissinghe, de Kunst Genegen. Fin-de-si\u00e8clekunst tussen pint en penseel. Tentoonstelling Stadsarchief Brugge 28.8.-25.10.2015. Catalogus, 23 pp. \u00a0Het catalogusnr. 9, een schilderij van Victor De Loose (1871-1921), uit de collectie van het Volkskundemuseum (Brugge), is een “Interieur van een kruidenierswinkel”. \u00a0Het is een schenking van Marguerite De Loose (1873-1944), de zuster van Victor De Loose. \u00a0Zij schonk het samen met de rolschildering met het lied “Van de vogel en de vis” aan het toenmalig Folkloremuseum (Hallen,1939) waar Guillaume Michiels (1909-1997) toen de eerste conservator was. \u00a0Het kwam in 1972 in de collecties van de Stedelijke Musea en werd in 1973 ge\u00ebxposeerd in de kruidenierswinkel van het Stedelijk Museum voor Volkskunde; de rolschildering kreeg in 1982 zijn plaats in de museumherberg “\u201cDe Zwarte Kat”. Zie: W.P. Dezutter, Het Stedelijk Museum voor Volkskunde te Brugge. Stichting en ontwikkeling. Volkskunde, 83, (1982), 2-3, p. 136-137 voor de stichting van de Bond van de West-Vlaamse Folkloristen in caf\u00e9 Vlissinghe.<\/li>\n
  5. Stad Brugge. Open Monumentendag 2012 “Muziek, Woord, Beeld” (red. Brigitte Beernaert), p. 21-30.<\/li>\n
  6. Stefan Huygebaert, op.cit. (2015), p. 4-5.<\/li>\n
  7. E. Trips, op.cit. p. 54 en St. Huygebaert, ibidem p. 6.<\/li>\n
  8. St. Huygebaert, op.cit. p. 16 en 18.<\/li>\n
  9. Zie voor de opinies van de pers in Brugge het overzicht van Ludo Vandamme, 200 jaar kranten in Brugge. historischebronnenbrugge.be<\/a> Het Burgerwelzijn is begonnen als liberaal strijdblad.<\/li>\n
  10. Brigitte Beernaert, Vlissinghe Revisited, p. 221 en St. Huygebaert, op.cit. (2012), p. 29.<\/li>\n
  11. St. Huygebaert, op.cit. (2015), p. 18. Er bestaat ook een webversie.<\/li>\n
  12. Er werd toen een catalogus uitgegeven, 27 pp, 22 ill. gedrukt bij Imp. Herreboudt, Rue Eeckhout, Brugge. Tentoonstelling van 15 juli-15 sept. 1908.<\/li>\n
  13. V. De Boi, B. Kervyn de Volkaersbeke en E. Tahon, Henri Kervyn de Lettenhove, diplomaat voor een tentoonstelling, in: V. De Boi, B. Kervyn de Vokaersbeke en E. Tahon, Impact 1902 revisited (tentoonstellingscatalogus), Brugge, Arentshuis, 22.2.-30.6.2002, p. 19-35.<\/li>\n
  14. Stad Brugge. Bevolkingsregisters 1900-1910. (Met dank aan J. D\u2019hondt, Stadsarchief, Brugge).<\/li>\n
  15. A. Bouchout, Vlaamsche Kunst in den vreemde beoordeeld, in: Kunst. Tijdschrift voor Kunst en Letteren, Brugge, jg.4, 1900, 13-14, p. 102-103 (Een kunsttheoretische beoordeling over de Vlaamse kunst).<\/li>\n
  16. Tijdschrift voor Kunst en Letteren. Brugge, jg. 3, 1899, 18, p. 141.<\/li>\n
  17. Bouchout-Le Gendre, Guide dans Bruges. Bruges, Imp. Art. M. Herreboudt, 1905 8\u00b0 60 pp. ill. Maurice Herreboudt (1880-1957) was toen juist begonnen (1905), Eekhoutstraat 8, Brugge. Andries Vanden Abeele, De eerste jaren van de drukkerij Herreboudt, in: Biekorf, 1985, p. 240-249 en 320-339.<\/li>\n
  18. Leonard Rwanyindo, Le Protestantisme belge dans la r\u00e9gion des grands lacs. Paris, 2009.<\/li>\n
  19. Honor\u00e9 Deswarte (1869-1926) en Alfred de Brouck\u00e8re (1873-1947) kochten het gebouw Beenhouwersstraat 2 aan in 1901 en schonken het in 1924 aan de vzw La Flandre. Zie: W.P. Dezutter en E.J. Trips, Van blauwververij tot logegebouw, in: Brugs Ommeland,1994, 2, p. 67-86.<\/li>\n
  20. E. Callebout (Hoefijzerlaan 22, Brugge) schonk een exemplaar aan het Munt- en Penningkabinet van het Gruuthusemuseum (Brugge). Die gedenkpenning t.g.v. de inhuldiging van de tempel in 1912 werd bij LF tot ver in de jaren twintig gebruikt als herinneringsmedaille bij jubilea van broeders maar voorzien van passende inscriptie.<\/li>\n
  21. in J. Tyssens en D. Dendooven, (red.), De Heeren Broederkes van den moortelbak. 250 jaar vrijmetselarij in West-Vlaanderen. Brussel, 2015, p. 25. Deze gedenkplaat werd aangebracht n.a.v. de offici\u00eble inhuldiging van de tempel in 1912.<\/li>\n
  22. Biografie van Alfons Annys op archief.kerknet.be en janfranssimonsvzw.be\/annys.htm<\/a> Volgens deze laatste zou hij overleden zijn in 1971 (Dresden) en niet in 1972 (Weimar). Ten gevolge van collaboratie tijdens W.O. II kwam A. Annys in Duitsland terecht.<\/li>\n
  23. Dit noodhospitaal (“ambulance”) werd, zoals elders in het land, door de Duitsers verboden bij het ontstaan van het IJzerfront. \u00a0Dokter Paul Thooris (1874-1943), lid van LF, richtte toen een noodhospitaal in in het Hotel du Sablon, Noordzandstraat, Brugge dat toen uitgebaat werd door een broeder van LF. \u00a0Op 17.6.1919 hernam LF de zittingen. \u00a0Het tempelgebouw bleef onbeschadigd. \u00a0In W.O. II nam vanaf 1.3.1943 de DeVlag (Duitsch-Vlaamsche Arbeidsgemeenschap) daar haar intrek en werd er geplunderd.<\/li>\n
  24. Edouard Menier integreerde goed in Brugge, opname in LF in 1910, opname schuttersgilde in 1914, maar verliet in 1921 Blankenberge omdat hij directeur werd van de gasfabriek in Wasmu\u00ebl-Quaregnon (Henegouwen).<\/li>\n
  25. E. Menier werd ingewijd op 9 febr. 1910 en E. Callebout op 27 okt. 1910. Dat wijst er op dat men toen bij LF niet vasthield aan de lente-equinox (maart) en de winterzonnewende (december) als inwijdingsdata. Men spreekt nu ook niet meer over eerste en tweede secretaris maar secretaris en adjunct-secretaris. Men oefent doorgaans een functie uit voor drie jaar, de secretaris blijft dikwijls langer op post.<\/li>\n
  26. H. Godar, Histoire de la Gilde des Archers de Saint-S\u00e9bastien de la Ville de Bruges. Brugge, 1947, p. 486. H. Godar (1909-1979), bekende gynaecoloog in Brugge, was in 1947-1949 gelijktijdig Hoofdman van Sint-Sebastiaan en AM van LF. \u00a0Zie: W.P. Dezutter, In memoriam Henri Godar, in: Brugs Ommeland, 1980, 2, p. 145.<\/li>\n
  27. P. Lef\u00e8vre, De Liberale Partij als organisatie van 1846-1914, in: A. Verhulst en H. Hasquin (red.), Het Liberalisme in Belgi\u00eb. Twee honderd jaar geschiedenis. Brussel, 1989, p. 75-82; E. Witte, De triomf van het liberalisme (ca. 1850-1884), in: E. Witte, J. Craeybeckx en A. Meynen (red.), Politieke geschiedenis van Belgi\u00eb. Brussel, 1997, p. 61-101.<\/li>\n
  28. A. Van Acker was in 1940 adjunct-redenaar van LF en opnieuw in 1945. De redenaar was het liberaal boegbeeld Victor Sabbe (1906-1958), kleinzoon van Julius Sabbe (1846-1910). J. Sabbe was in 1872 de oprichter van de Brugse afdeling van het Willemsfonds en in 1881 stichtend lid van LF.<\/li>\n
  29. Het lijkt meer dan aannemelijk dat A. Van Acker hier handelde vanuit de reflex van de grote taalwetten die in de jaren dertig tot stand kwamen zoals: de wet op het taalgebruik in bestuurszaken (28 juni 1932), de wet op het taalgebruik in het lager- en middelbaar onderwijs (wet van 14 juli 1932), de wet op het taalgebruik in de rechtspleging (15 juni 1935).<\/li>\n
  30. Die Brugse werkplaats kwam officieel op het tableau van het Grootoosten van Belgi\u00eb (G.O.B.) op 26.2.1939, sinds 1947 in Oostende en op 2.1.1960 overgegaan naar een nieuwe obedi\u00ebntie de Grootloge van Belgi\u00eb (G.L.B.). Achiel Van Acker bleef bij LF tot aan zijn overlijden in 1975. LF werd in 1959 tweetalig en in 1971 officieel Nederlandstalig. \u00a0Sinds 1946 bestond de mogelijkheid om het Nederlands te gebruiken op plechtigheden.<\/li>\n
  31. Het priv\u00e9 briefpapier van L. Van Hollebeke was tweetalig Frans-Nederlands.<\/li>\n
  32. Bart D\u2019hondt, Geschiedenis van het Brugse Willemsfonds (1872-2000), in: Juul Hannes (red.), De charme van de rede. Huldeboek Albert Claes. Brugge-Gent, 2004, p. 163-218.<\/li>\n
  33. A. Van den Abeele, De Balie van Brugge. Geschiedenis van de Orde van advocaten in het gerechtelijk arrondissement Brugge. Brugge, 2009, p. 112.<\/li>\n
  34. Het is nog de tijd dat de vrouwen geen eigen naam droegen. Over de geslachtsnaam en de emancipatie van de vrouw zullen we hier niet verder uitweiden. Bij het Willemsfonds werd Louis plots Lodewijk ! \u00a0Wellicht diende de weduwe onder de naam Van Hollebeke de zaak van haar overleden man verder te zetten. \u00a0We mogen dus niet lichtvaardig oordelen.<\/li>\n
  35. In de provinciale Wegwijzer van West-Vlaanderen en de Stad Brugge (Druk Verbeke-Loys) voor het jaar 1932 wordt L. Van Hollebeke voor de laatste maal vermeld als \u201cexpert-comptable\u201d.<\/li>\n
  36. Het gebouwencomplex Beenhouwersstraat 2 werd beschermd door een besluit van de Vlaamse Executieve van 7.12.1983 en de ma\u00e7onnieke tempel werd beschermd bij Ministerieel Besluit van 8.6.1998.<\/li>\n<\/ol>\n

    Dit artikel verscheen in het tijdschrift Brugs Ommeland, 2016, 2, p. 121-128.<\/p>\n

    <\/div>\n
    <\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    In 2015 vierde men de 500ste verjaardag van de bekende herberg “Vlissinghe” uit de Blekersstraat in Brugge. \u00a0Dit leverde al verschillende nabeschouwingen op (1). \u00a0Er kwam ook origineel materiaal over het artistiek genootschap “Kunstgenegen” boven water in de veiling (2) over volksaardewerk en archief van Achille Vande Voorde (1875-1959). Een basiswerk over caf\u00e9 Vlissinghe blijft […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[278,273,18,274,277,276,250,275,279,176,219],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/600"}],"collection":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=600"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/600\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":935,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/600\/revisions\/935"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=600"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=600"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=600"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}