{"id":642,"date":"2017-03-27T15:42:06","date_gmt":"2017-03-27T14:42:06","guid":{"rendered":"http:\/\/willydezutter.be\/?p=642"},"modified":"2017-03-27T15:44:59","modified_gmt":"2017-03-27T14:44:59","slug":"afscheid-van-jaak-fontier-1927-2017","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/willydezutter.be\/?p=642","title":{"rendered":"Afscheid van Jaak Fontier (1927-2017)"},"content":{"rendered":"<div class=\"page\" title=\"Page 1\">\n<div class=\"layoutArea\">\n<div class=\"column\">\n<p>Het leven is eindig en de dood is onlosmakelijk verbonden met het leven. \u00a0Een leven lang dient men zich in te spannen om dat leven zinvol te maken. \u00a0Niettegenstaande de vaststelling dat de dood even essentieel is als het leven zelf, ervaren wij haar bijna altijd als absurd. \u00a0We worden geboren om te sterven, maar het is de kunst om de juiste levensfilosofie te vinden om te ontsnappen aan de absurditeit van het bestaan. \u00a0Jaak Fontier, die we hier gedenken, vond de oplossing in de zen-filosofie, die hij als vrijzinnig-humanist ook wist te concretiseren in de vrijmetselarij. \u00a0Zoiets is alleen mogelijk in de adogmatische vrijmetselarij van het Grootoosten van Belgie\u0308 waartoe hij behoorde. Deze strekking geeft alle ruimte aan de individuele opvattingen omdat het geen dogma\u2019s oplegt of het denken onderwerpt. Men mag zich bewust zijn van zijn aanwezigheid in de kosmos maar men hoeft zich daarvoor niet irrationeel beginnen te gedragen. \u00a0In de stoi\u0308cijnse levenskunst is er geen plaats voor irrationele gedachten. \u00a0Over de zen-filosofie schreef Jaak in 1975 een goed boek onder de titel &#8220;Zen, maan en sterren&#8221; en zijn zen-teksten verschenen in 1977 in het tijdschrift &#8220;Yang&#8221;. Afwezigheid van vrees voor de dood en de goden werd ons al geleerd door de Griekse filosoof Epicurus (in de derde eeuw vo\u0301o\u0301r onze tijdrekening), in zijn uitspraak &#8220;De dood gaat ons niets aan&#8221;, om te onderlijnen dat het leven belangrijk is om geleefd te worden. Uit de vrees voor de dood en de goden is de religie ontstaan en die komt onze gemoedsrust enkel verstoren. \u00a0Die onrust is geheel onnodig. \u00a0Het is onzinnig om de dood te vrezen want &#8220;zolang wij er zijn, is de dood er niet, en wanneer de dood gekomen is, zijn wij er niet meer&#8221; wist Epicurus.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<div class=\"layoutArea\">\n<div class=\"column\">\n<p><strong>Jaak Fontier, de kunstkenner<\/strong><\/p>\n<p>Jaak was een kunstkenner in de breedste zin van het woord. \u00a0Hij is vooral bekend geworden als kunstcriticus in het domein van de plastische kunsten, maar hij was ook een kenner van de dichter Ho\u0308lderlin en schreef zelf gedichten. \u00a0Hij beoefende vooral het genre van de haiku\u2019s. \u00a0Als kunstcriticus was hij een pionier van het ondersteunen van de avant-garde. \u00a0In Brugge was hij in 1956 medestichter van de legendarische culturele vereniging &#8220;Raaklijn&#8221;,\u00a0waarvan hij nauwgezet het archief bijhield. \u00a0Tussen 1968-1974 hielp hij in Brugge bij het opzetten van de drie Trie\u0308nnales die pas sinds kort een revival kennen. \u00a0Hij werd een onbetwiste kenner van de abstracte kunst en publiceerde een groot aantal monografiee\u0308n over vooral geometrisch abstracte kunstenaars, zoals Luc Peire (1984), Gilbert Swimberghe (1997), Renaat Ramon (1997) e.a. \u00a0Hij wijdde ook een hoofdstuk aan Sylve\u0300re Declerck in de monografie die verscheen in 1998. \u00a0Jaak was ook zeer actief in het verenigingsleven. \u00a0We denken hier aan het Vermeylenfonds waar hij dit jaar nog publiceerde in het kwartaaltijdschrift; zijn rol in de Vereniging voor Westvlaamse Schrijvers waar hij enkele VWS-cahiers schreef en meewerkte aan het Lexicon van West-Vlaamse Kunstenaars. \u00a0We herinneren hem ook als de zeer loyale secretaris van de Vrienden van de Brugse Musea toen we als conservator constructief samenwerkten. \u00a0Ook de toegepaste kunst weerhield zijn aandacht. \u00a0We denken hier aan zijn boek over &#8220;Keramiek in Vlaanderen&#8221; over hedendaagse keramisten en hun werk. \u00a0Zijn veelzijdigheid en werkkracht is fenomenaal want men zou bijna vergeten dat hij ook een zeer gewaardeerde leerkracht was. \u00a0Zijn pedagogische kwaliteiten kwamen ook tot zijn recht in de talloze voordrachten die hij gaf. \u00a0Zijn zorgvuldigheid spreekt uit het feit dat hij in 2006 werkstukken en handschriften van zichzelf deponeerde in het Letterenhuis in Antwerpen. \u00a0Ik herinner hier aan een quote van Jaak: &#8220;Herinneringen aan doden verdringen die aan de levenden&#8221;. Die nuchterheid sprak ook uit zijn teksten. \u00a0E\u00e9n van de weinigen die op een verstaanbare wijze kon schrijven over kunst, ook abstracte kunst. \u00a0Rationaliteit als de grondslag voor niet-zweverige kunstbeschouwing.<\/p>\n<p>Willy Dezutter, ereconservator Stedelijke Musea, Brugge (16.3.2017)<\/p>\n<\/div>\n<p>(tekst voorgedragen op de afscheidsplechtigheid van Jaak Fontier op 21 maart 2017 in de aula van het crematorium Blauwe Toren te Brugge)<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Het leven is eindig en de dood is onlosmakelijk verbonden met het leven. \u00a0Een leven lang dient men zich in te spannen om dat leven zinvol te maken. \u00a0Niettegenstaande de vaststelling dat de dood even essentieel is als het leven zelf, ervaren wij haar bijna altijd als absurd. \u00a0We worden geboren om te sterven, maar [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,15],"tags":[18,123,316,209,313,315,314,317,29,176],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/642"}],"collection":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=642"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/642\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":648,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/642\/revisions\/648"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=642"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=642"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=642"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}