Wanneer men elke week met elkaar telefoneert en mailt, valt het bijna niet te bevatten dat die persoon er nu niet meer is. \u00a0Toch is dat het geval en blijven enkel de mooie herinneringen en wijze lessen over.<\/p>\n
In \u00e9\u00e9n maand tijd kan het gedaan zijn wanneer men in de terminale fase terecht komt. \u00a0Sylv\u00e8re kende de uitkomst en bij vol bewustzijn ging hij de laatste strijd aan. \u00a0Als statement dat kan tellen schreef hij nog zelf de adressen op de enveloppen voor het doodsbericht. \u00a0De laatste dagen was hij enkel nog omringd door zijn echtgenote en kinderen. \u00a0Hij wenste niemand anders nog te laten delen in de ultieme strijd. \u00a0Hij zal uiteindelijk overlijden op 5 juli 2018 en werd 84 jaar. \u00a0Hij zag er altijd tien jaar jonger uit en dat verleende hem een dynamische uitstraling.<\/p>\n
De moeder van Sylv\u00e8re stierf op de leeftijd van 57 jaar en dat heeft hem blijvend getekend. \u00a0E\u00e9n van zijn mooiste schilderijen in olieverf is dan ook het portret van zijn moeder op haar sterfbed. \u00a0Daar zijn we dan meteen bij Sylv\u00e8re als kunstenaar. \u00a0Over zijn kunstenaarsloopbaan schreven wij in 2009 de “Monografie Sylv\u00e8re Declerck” waar we naar kunnen verwijzen en ook op deze blog staat een bijdrage over de “Sylver Birds”, zijn meest spraakmakende kunstproject. \u00a0Die “Sylver Birds” (afgeleid van Sylv\u00e8re= Sylver) begeleidden hem tijdens de afscheidsplechtigheid in de aula van het funerarium op 12 juli 2018. \u00a0Deze vogels vormden de uitdrukking van zijn gedachtengoed: de strijd tegen onrecht en ongelijkheid. \u00a0Hij kende de uitdrukking homo homini lupus of de mens is voor de mens een wolf. \u00a0Zijn laatste overzichtstentoonstelling “Selectief” was in de Galerij La Pipe in Oostende van 22 september tot 23 oktober 2017. \u00a0Dat kreeg nog een voortzetting in Huis Lombard (Langestraat 21, Brugge) van 1 december tot 24 december 2017. \u00a0Hij wist dat 2018 een zwaar jaar zou worden.<\/p>\n
Sylv\u00e8re was ere-inspecteur basisonderwijs, gewezen voorzitter OCMW Blankenberge en ereburgemeester van Blankenberge. \u00a0Ieder mens die sterft is een museum dat brandt. \u00a0We prijzen ons gelukkig dat hij behalve plastisch kunstenaar ook schrijver was \u00e8n filosoof. \u00a0Zijn perikelen in de politiek pende hij neer in het boek “Een burgemeester-kunstenaar en het verdriet van Blankenberge” (Uitgeverij Groeninghe, Kortrijk, 2017, 272 p.). \u00a0De grondtoon bleef steeds: “Je mag verwonderd zijn in mensen, maar nooit ontgoocheld”. \u00a0Het levenseinde is minder afschrikwekkend dan je denkt. \u00a0I have never been spooked by the dead, it is the living who terrify me (prof. Sue Black, All That Remains. A Life in Death, 2018).<\/p>\n
Sylv\u00e8re geloofde in de maakbaarheid van de mens door zichzelf. \u00a0Daarin toont hij zich een volgeling van de filosoof Jean-Paul Sartre (1905-1980) die zegt dat de mens het product is van zijn eigen keuzes. \u00a0De mens is niet iets, maar maakt zichzelf continu. \u00a0“Existentie gaat vooraf aan essentie.”\u00a0 De basis van het menselijk bestaan is volgens Sartre vrijheid. \u00a0Sartre wees het bestaan van god af. \u00a0Zou de mens een schepsel van god zijn, dan zou hij door hem, en niet door zichzelf zijn bepaald. \u00a0Als god bestaat kan de vrije mens niet bestaan. \u00a0Sylv\u00e8re was ook de man van sterke aforismen. \u00a0Op zijn doodsbericht staat “We zijn er eigenlijk om niet te zijn” en “Het schoonste geluid in de wereld is de stilte”. \u00a0Hij werd gecremeerd en de as uitgestrooid. \u00a0Hij wordt nu geur van bloemen.<\/p>\n
Willy\u00a0Dezutter<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wanneer men elke week met elkaar telefoneert en mailt, valt het bijna niet te bevatten dat die persoon er nu niet meer is. \u00a0Toch is dat het geval en blijven enkel de mooie herinneringen en wijze lessen over. In \u00e9\u00e9n maand tijd kan het gedaan zijn wanneer men in de terminale fase terecht komt. \u00a0Sylv\u00e8re […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[111,400,28,29],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/753"}],"collection":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=753"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/753\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":754,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/753\/revisions\/754"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=753"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=753"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=753"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}