IJdelheid wordt doorgaans beschouwd als een slechte eigenschap maar elke medaille heeft ook haar keerzijde. \u00a0Of moeten we zeggen: elke gouden munt heeft haar keerzijde. \u00a0De koper is blij en niet in het minst ook de verkoper.<\/p>\n
Op 14 april 2019 overleed in Brugge Juliaan Taelman (1922-2019). \u00a0Hij was de numismatisch adviseur van het Gruuthusemuseum in Brugge. \u00a0Hij deed dat onbezoldigd en tegen onkostenvergoeding. \u00a0Hij had wel de toelating om die titel van numismatisch adviseur te gebruiken in zijn contacten met verzamelaars en numismatische verenigingen. \u00a0Van die prachtige collectie munten en penningen is nu niets meer te zien in het museum. \u00a0De museale verhaallijn is de stadsgeschiedenis geworden en alle collecties van de toegepaste kunst werden veilig opgeborgen. Zelfs de open haard van de eens zo geprezen \u201cKeuken\u201d werd leeggemaakt. \u00a0De Brugse geldmarkt was nochtans bijzonder belangrijk en er werd niet met knopen betaald (1). \u00a0Ook het overlijden van J. Taelman kende geen weerklank in museumkringen en zelfs in het Brugsch Handelsblad verscheen er geen artikel over hem. \u00a0Het is het lot van iemand die het (on)geluk heeft van bijna 97 jaar te worden.<\/p>\n
We willen dat hier goed maken. \u00a0De ijdelheid of superbia is de hoogmoedige eigenliefde. \u00a0Het is het verlangen om belangrijker te willen zijn dan men is. \u00a0De vleierij is zijn beste metgezel. \u00a0Een klassieker om dit te illustreren is de fabel van de Franse schrijver Jean de la Fontaine (1621-1695) over \u201cDe raaf en de vos\u201d. \u00a0De ijdele raaf hield een stukje kaas tussen zijn snavel maar de sluwe vos wist hem zo te vleien (complimenten over zijn mooie stem en mooie veren) dat hij hem verleidt om een lied te zingen. \u00a0De raaf laat het stukje kaas vallen en de vos heeft zijn prooi. \u00a0Deze fabel, die teruggaat op de Aesopus, werd ook al berijmd in de tweede helft van de dertiende eeuw in de Nederlandse Esopet met onze eigenste Reinaert de Vos in een glansrol (omgezet van het Middelnederlands in het Nederlands door Frits van Oostrum). \u00a0Liefhebbers van de Vlaamse canon mogen hier even verwijlen: de ijdelheid en pluimstrijkerij bestond in Vlaanderen al in de 13de<\/sup> eeuw (!) en dit lang voor de Slag der Gulden Sporen (1302). \u00a0Wij Vlamingen zijn fier op ons zelf.<\/p>\n De ene Van Maele is de andere niet<\/strong><\/p>\n Michel Van Maele (1921-2003) was van 1947-1970 burgemeester van Sint-Michiels en van Brugge (1972-1977). \u00a0Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 1976 werd zijn reputatie dusdanig geschaad dat hij niet opnieuw verkozen werd. \u00a0De overdracht naar Frank Van Acker (1929-1992) sleepte wat aan maar op 1 mei 1977 was de opvolging een feit. \u00a0Hij was nadien vooral actief in het bestuur van de voetbalvereniging Club Brugge en hij bleef ook een gedurfd ondernemer.<\/p>\n Iemand had hem al vroeg wijsgemaakt dat hij afstamde van Lodewijk van Male (1330-1384), graaf van Vlaanderen. Hij geloofde daar onmiddellijk rotsvast in. \u00a0Iedereen wilt tenslotte graag een adellijke voorvader of zelf van adel zijn of het proberen te worden. \u00a0Dat laatste kost in Belgi\u00eb zelfs weinig moeite. \u00a0Men kan het ook zelf aanvragen bij de Raad van Adel. \u00a0Vooral personen die niet helemaal zeker zijn of adelerkenning zal lukken, wagen die stap. \u00a0En heel dikwijls met goed gevolg, zeker wanneer men de voorzitter persoonlijk kent. \u00a0 Michel Van Maele ging op zoek naar relicten van zijn illustere voorvader maar dat bleek niet eenvoudig. \u00a0Zijn kasteel stond nog wel in Male\/Sint-Kruis\u00a0 maar die pak bakstenen was toch ook niet meer zo zuiver op de graat (het werd in 1954 en later helemaal verbouwd en is in feite een kasteel voor nieuwe parvenu\u2019s). \u00a0Maar er lonkte wel goud en zilver dat makkelijk (en verborgen voor de fiscus) kon aangeschaft worden. \u00a0Zo kwam hij in contact met de goed aangeschreven numismaat Juliaan Taelman die hem al eerder genealogisch advies had verstrekt. \u00a0Dat was een verstandige keuze. \u00a0Dat bleek in 1982 toen Taelman in stond voor de mooie publicatie \u201cMunten en penningen in Bourgondisch Vlaanderen. Van Filips de Stoute tot Maria van Bourgondi\u00eb 1384-1482\u201d. Gruuthusemuseum, Brugge, 1982. \u00a0Aan zijn deskundigheid heeft nooit iemand getwijfeld. \u00a0Hij bezat thuis in zijn persoonlijke bibliotheek alle standaardwerken (zowel de oude als de nieuwe) over numismatiek. \u00a0Ik twijfelde ook nooit aan zijn mercantiele inzichten. \u00a0En zo gebeurde het dat hij verschillende gouden en zilveren munten van Lodewijk van Male of uit de regeerperiode van de graaf verkocht aan Michel van Maele. \u00a0De burgemeester kon zelfs handelen met voorkennis.<\/p>\n Het is de verdienste van toenmalig hoofdconservator dr. Valentin Vermeersch dat het munt- en penningkabinet van het Gruuthusemuseum niet verwaarloosd werd als een dood fonds en stelselmatig verrijkt werd met nieuwe aanwinsten. \u00a0Hij zij daarvoor geprezen (sinds hij met pensioen is, heeft niemand van de vorige en huidige museumdirectie dat al gedaan). \u00a0De aankoopvoorstellen, deskundig geadviseerd door J. Taelman, werden door de hoofdconservator uiteraard altijd eerst voorgelegd aan het College van Burgemeester en Schepenen. \u00a0Het dossier belandde dan na gunstig advies van de Schepen van Cultuur in het pre-college (de burgemeester en de stadssecretaris) en daarna in het offici\u00eble schepencollege op vrijdag. \u00a0Maar toen er een zilveren munt uit de periode van Lodewijk van Male te koop werd aangeboden, werd het dossier geblokkeerd door de burgemeester. \u00a0Het voorstel haalde het College niet. \u00a0Hij kocht de munt voor zichzelf voor de aangegeven prijs die voorkwam in het aankoopvoorstel ! \u00a0Uiteraard een gunstig aanbod want de Dienst Musea ging nooit overdreven boven de prijs. \u00a0Het ging immers om belastinggeld. \u00a0Dat systeem van Michel Van Maele zal door hem ook wel eens zijn toegepast bij het verwerven van onroerend goed, denken we dan en passant. \u00a0De munthandel is ook nu nog zeer lucratief. \u00a0Op een gouden munt uit 1360 staat Lodewijk van Male zelf afgebeeld als ruiter te paard. \u00a0Zo\u2019n gouden rijder kost nu in de gespecialiseerde munthandel al gauw 3.750 euro. \u00a0Het is een museumverhaal als een ander maar dan wel uit het echte leven gegrepen en niet over de schone schijn van de uitstraling van de kunstwerken. \u00a0Zoveel uitstraling dat men het zou durven verwarren met radioactiviteit.<\/p>\n Wanneer de beminnelijke Juliaan (die op Sint-Kruis woonde in de Schaakstraat) mij zag op straat (want ik woon sinds 1973 ook in Sint-Kruis), ging hij direct in de remmen en sprong hij uit zijn Mercedes E klasse om met mij een praatje te kunnen maken. \u00a0Het vraagstaarten van de oud-rijkswachter kon dan beginnen. \u00a0Hij bracht daarbij zichzelf en het andere verkeer in gevaar. \u00a0Maar het streelde mijn ijdelheid (\u2026). \u00a0 Hij was een groot mensenkenner. \u00a0Nooit zou hij je verteld hebben dat je afstamde van Karel de Grote. \u00a0Karolingische munten kon hij moeilijker slijten. \u00a0Maar je rechtstreeks laten afstammen van Lodewijk van Male\u2026 dat behoorde wel tot de mogelijkheden.<\/p>\n Willy Dezutter<\/p>\n 1 Voor de Brugse geldmarkt tijdens de middeleeuwen, zie: Jan Dumolyn en Andrew Brown (red.), Brugge. Een middeleeuwse metropool 850-1550, uitgever Sterck & De Vreese, z. p., 2019, pp. 200-207.<\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" IJdelheid wordt doorgaans beschouwd als een slechte eigenschap maar elke medaille heeft ook haar keerzijde. \u00a0Of moeten we zeggen: elke gouden munt heeft haar keerzijde. \u00a0De koper is blij en niet in het minst ook de verkoper. Op 14 april 2019 overleed in Brugge Juliaan Taelman (1922-2019). \u00a0Hij was de numismatisch adviseur van het Gruuthusemuseum […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[500,499,417,497,498],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/911"}],"collection":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=911"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/911\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":936,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/911\/revisions\/936"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=911"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=911"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/willydezutter.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=911"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}